تربیت فرزندان
هرگز به فرزندتان اجازه ندهید با شما یا هر فرد دیگری گستاخانه صحبت کند یا از زبان آزاردهنده استفاده نماید. اگر او چنین زبانی را به کار برد قاطعانه به او یادآوری کنید که هیچگونه بیاحترامی را تحمل نخواهید کرد.
دیگر مراقبانِ فرزندتان اعم از همسر، پدرومادربزرگ، مربیان مهد و پرستار کودک را برای تقویت ارزشها و رفتاری که میخواهید در فرزندتان ببینید، بسیج کنید. این برنامهی تربیتی میتواند شامل هر چیزی باشد، از گفتن «ممنونم» تا مهربان بودن با دیگران و ناله نکردن.
هر روز سه سؤال که مخاطب آن فرزندتان باشد را از او بپرسید. هنر مکالمه، مهارت اجتماعی مهمی است که اغلب والدین در آموختن آن به فرزندشان غفلت میکنند. هنر برقراری مکالمه را در فرزندان با پرسیدن سؤالاتی مانند اینها ایجاد کنید: «در مدرسه بهت خوش گذشت؟»، «در مهمانی چه کارهایی کردی؟»، «فردا بعدازظهر کجا میخواهی بروی؟»
به آنها بگویید که همیشه به رنگ چشمهای دیگران دقت کنند. هدایت توجه کودکان به چشم دیگران باعث برقراری تماس چشمی با آنها میشود و به یک کودک مُردد کمک میکند با اعتمادبهنفستر به نظر برسد و به هر بچهای کمک میکند قاطعتر باشد و دیگران کمتر جرأت پیدا کنند تا سربهسرش بگذارند.
زمانی که شکست سختی را پشت سر گذاشت، از او بپرسید، «چه احساسی داشتی؟» و «فکر میکنی چهچیز، حالت را بهتر میکند؟» و سپس به حرفهای او گوش دهید. اگر به او اجازه دهید دربارهی اوقات تلخیاش حرف بزند و خود را تخلیه کند، خیلی راحتتر حالش خوب میشود.
در تمام ایام سال راههایی برای کمک به سایرین پیدا کنید. انجام کارهای داوطلبانه در جامعه احساس «خودارزشمندی» را در کودکان شکل میدهد.
این ذهنیت را همیشه مدنظر داشته باشید که هر کودکی گرامی و ارزشمند است، اما هیچ کودکی مرکز جهان خلقت نیست و همین طرز فکر را به او منتقل کنید.
این کار را زود آغاز کنید، برای مثال زمانی که داستان قبل از خواب را برایش میخوانید از کودکتان بپرسید که کدام شخصیت مهربان است یا بدجنس؟ و بررسی کنید که چرا اینطور فکر میکند.
جواب ساده این است که وقتی شما آدم مهربان، بخشنده، صادق و مؤدبی هستید افراد در کنارتان احساس خوبی خواهند داشت. مهمتر اینکه شما دربارهی خودتان احساس خوبی خواهید داشت.
تربیت فرزندان
همهی حاضرین سر میز غذا به نوبت دربارهی آدمهای مختلفی که آن روز با آنها بخشنده و مهربان بودهاند حرف بزنند. ممکن است کلیشهای به نظر برسد، اما به همهی شما برای داشتن احساسی خوب کمک خواهد کرد.
اگر فرزندتان از خوردن غذای تازهای سر باز میزند، ناامید نشوید. شاید لازم باشد آن غذا را در دفعات بعدی شش، هشت یا حتی ده بار به او پیشنهاد دهید تا نهایتا آن را بخورد و بفهمد که آن را دوست دارد یا نه.
هر بچهی سالمی به طور غریزی میداند که به چه مقدار غذا احتیاج دارد. اگر برای تمام کردن غذای داخل بشقاب مقاومت میکند، با او نجنگید و بدانید که از گشنگی تلف نخواهد شد.
کنار هم در آرامش برای صَرف غذا نشستن، راه خوبی برای تقویت پیوندهای خانوادگی است. زمانی برای صحبت دربارهی خبرهای خوب، دربارهی روزی که داشتهاید یا گفتن یک جوک خندهدار. این کار همچنین به بچهها برای داشتن عادات تغذیهی خوب کمک میکند.
یک بار در هفته به فرزندتان اجازه دهید غذایی که دلش میخواهد را انتخاب کند و همان را برایش بپزید.
در عین اینکه به آنها به طور مساوی عشق میورزید، با هر یک از آنها رفتاری منحصر به خودشان داشته باشید چرا که آنها افرادی متفاوت هستند.
حتی اگر تعداد دفعات اِبراز علاقهی شما به ۷۴۳ بار در روز برسد! به یاد داشته باشید که با کاربرد زیادی این کلمات محبتآمیز و در آغوش گرفتن و بوسیدن آنها کودکتان، لوس بار نخواهد آمد. این کار امکان ندارد.
تربیت فرزندان
فرزندتان تنها برای زمان مشخصی به شما سپرده شدهاند. در این سالها تمام تلاش خود را انجام دهید تا به آدمهای خوبی تبدیل شوند. چون بعد از آن کاری از دست شما ساخته نیست.
بله پدرومادری، هیجانانگیزترین کار در دنیا است. درست است که خانهی شما بههم ریخته میشود، لباسهای چِرک بر روی هم انباشته میشوند و کُلی کار روی سرتان ریخته است اما شاید همین حالا کودکتان خندیده باشد. از این لحظات لذت ببرید چرا که خیلی زود به انتها میرسند.
اگر کودک شما هنوز قادر به حرف زدن نیست، به این معنی نیست که اصلا حرفی برای گفتن به شما ندارد. استفاده از علائم اشارهایِ ساده پیش از آنکه فرزندتان بتواند حرف بزند، به شما کمک خواهد کرد تا پِی ببرید او چه احتیاجاتی دارد و حتی چطور احساس خوبی پیدا میکند.
تحقیقات مکررا این موضوع را نشان دادهاند که بچههایی که در اتاق خود تلویزیون تماشا میکنند وزن بیشتری دارند، کمتر میخوابند، نمرات کمتری در مدرسه میگیرند و مهارتهای اجتماعی ضعیفتری دارند. به علاوه والدینی که در اتاق خوابشان تلویزیون دارند نیز دفعات برقراری رابطهی جنسیشان کاهی مییابد.
تحقیقات اخیر نشان میدهد رشد مغز بچهها با میزان فعالیت بدنی آنها در ارتباط است. نوزاد خود را در طی روز، چندینمرتبه روی شکم قرار دهید، اجازه دهید کودک نوپایتان به جای استفاده از کالسکه بیشتر راه برود و برای بچههای بزرگتر فرصتهایی را فراهم کنید که در آن زمانها فعالیت بدنی فراوان داشته باشند.
هنوز سرخک و سایر بیماریها در کشورهای جهان ریشهکن نشده است. از انجام واکسیناسیون به موقع کودکان خود غفلت نکنید.
مراقبت از دندان کودکان را به محض رویش دندانهای شیری آنها آغاز کنید. درست است که این دندانها میریزند اما سلامت آنها برای سلامت و استحکام دندانهای دائمی بسیار اهمیت دارد. در مورد نوزادان با دستمالِ تر و در مورد بچههای بزرگتر با مسواک و خمیردندان فلورایددار از پوسیدگی دندانها جلوگیری کنید. بچهها را تشویق کنید که روزی دوبار مسواک بزنند.
خانهی خود را به مکانی بیخطر برای بچهها تبدیل کنید. هرگز بچهی زیر ۵ سال را در وان یا تَشت آب تنها نگذارید. صندلی مخصوص کودک را حتما در ماشین، درست جایگذاری کنید. زمانی که قصد دوچرخهسواری یا اسکوتربازی دارد روی استفاده از کلاه ایمنی مُصر باشید.
اگر متخصص اطفال او معتقد است که تب فرزندتان ویروسی است و نیازی به آنتیبیوتیک ندارد، برای گرفتن واکسن و آنتیبیوتیک اصرار نکنید. بهترین دارو گاهی استراحت، مقدار زیادی مایعات و کمی مراقبتِ محبتآمیز شما است. استفادهی نابهجا از آنتیبیوتیکها ممکن است موجب مشکلات پزشکی برای فرزندتان شود و احتمال ایجاد گونههای میکروبی مقاوم به درمان را بالا ببرد.
هر روز صبح به عنوان بخشی از برنامهی صبحگاهیِ آماده شدن برای خروج از خانه، مقداری کرم ضدآفتاب را روی پوست فرزندتان بمالید. به مرور این کار برای او مانند مسواک زدن به کاری عادی تبدیل میشود. میتوانید کرم ضدآفتاب را در کنار خمیردندان بگذارید که استفاده از آن را فراموش نکنید.
زمانی که خوابآلود است اما هنوز به خواب نرفته، میتوانید او را در جایش بگذارید. با این روش او میآموزد که بتواند خودش را برای خواب آرام کند. این کار از مشکلات احتمالی خوابِ او در آینده میکاهد.
برای اینکه بدانید آیا زمان آموزش استفاده از توالت فرا رسیده یا نه به دنبال این دو نشانه باشید؛ اول اینکه کودک اضطرار ناشی از احساس تخلیهی ادرار یا مدفوع را احساس کند (این احساس متفاوت با وقتی است که کودک میداند که همین حالا خود را کثیف کرده است) و دوم اینکه از شما میخواهد جایش را عوض کنید.
هر چه باشد میخواهید فرزندتان هم همین کار را کند. مگر نه؟ پس الگوی خوبی برای او باشید.
هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
تربیت فرزندان
منبع:
کلمات کلیدی : تربیت فرزندان – نکات کلیدی – مشاوره – فرزند سالم و شاد – تربیت فرزندان