امام علی (ع) بجز حضرت زهرا (س) و حسنین (علیهمالسلام)، همسران و فرزندان دیگری نیز داشتهاند. فهرست همسران و فرزندان امام علی (ع) را باید در منابع اسلامی و روایات منقول از زمان حیات ایشان جستجو کرد.
همسران و فرزندان امام علی (ع) چه اشخاصی هستند؟ امام اول شیعیان، حضرت علی (ع)، علاوهبر حسنین (علیهمالسلام) فرزندان دیگری و علاوهبر حضرت زهرا (س)، همسران دیگری نیز داشتهاند؛ در این مقاله، قصد معرفی آنها را داریم.
همسران و فرزندان امام علی (ع)
اسامی زیر، بانوانی هستند که امام علی (ع) پس از شهادت حضرت زهرا (س)، در برهههای زمانی متفاوت با آنها ازدواج کردهاست؛ در هر قسمت، فرزندانی که امام از هر زن داشتهاست نیز، نوشته شدهاست:
۱. حضرت فاطمه زهرا (س)
چنانکه گفته شد، حضرت زهرا به مدت نه سال، همسر امام علی (ع) بودند و پس از شهادت ایشان، امام مجددا ازدواج کردند.
فرزندان امام علی از حضرت زهرا:
- امام حسن (ع)
- امام حسین (ع)
- حضرت زینب کبری (س)
- حضرت زینب صغری (ام کلثوم)
- حضرت محسن (ع)
۲. امامة دختر ابوالعاص
- حضرت زهرا (س) پیش از شهادت، به امام سفارش کردند که با ایشان ازدواج کنند.
- محمد اوسط فرزند مشترک امام علی و امامه بودهاست.
۳. اسما دختر عمیس
فرزندان امام علی از اسما:
- یحیی
- عون
بنا به روایتی محمد اصغر نیز فرزند اسما بودهاست.
۴. فاطمه کلابیه (معروف به ام البنین)
فرزندان امام علی از امالبنین:
- حضرت عباس (ع)
- جعفر
- عبدالله
- عثمان
۵. ام سعید دختر عروة بن مسعود ثقفی
فرزندان امام علی از امسعید:
- ام الحسن
- رمله کبری
- ام کلثوم صغری
۶. خولة دختر جعفر بن قیس
فرزند امام علی از حضرت خوله، محمد حنفیه بود که با کنیه ابوالقاسم نیز شناخته میشود.
۷. صهباء معروف به ام حبیب دختر ربیعه
فرزندان امام علی از صهبا:
- عمر و رقیه (فرزندان دو قلوی امام علی)
۸. لیلی دختر مسعود
فرزندان امام علی از لیلی:
- محمد اصغر (با کنیه ابوبکر شناخته میشد.)
- عبیدالله
۹. محیاة دختر امرء القیس
فرزندان امام علی از محیاه:
- خدیجه
- ام یعلی
- ام هانی
- تمیمه
- میمونه
- فاطمه
- ام شعیب مخزومیه
۱۰. هملاء دختر مسروق نهشیله
اطلاعات دقیقی از فرزندان مشترک امام علی و هملا در دست نیست.
اسامی همسران و فرزندان امام علی تا چه اندازهای قابلاستناد است؟
در منابع و روایات اسلامی، فرزندان و همسران بسیاری به ائمه (علیهمالسلام) نسبت دادهشدهاند که شماری از آنها صحیح نیست. متاسفانه، بصورت صددرصدی اطلاعی از همسران و فرزندان امام علی (ع) در دست نیست، در نتیجه ممکن است فرزندی یا همسری از امام در لیست بالا قرار نگرفته باشد.
سخن آخر
امام علی (ع) بنا به قولی ۱۰ و بنا به قولی دیگر، ۹ همسر داشتهاند. تعداد فرزندان ایشان نیز ۲۸ عدد است. حضرت زهرا، حضرت امالبنین، خوله و اسما از جمله همسران امام علی (ع) بودهاند. امیرالمومنین (ع) را با اسامی بسیار گوناگونی میشناسند. به منظور آشنایی با آنها، پیشنهاد میکنیم نگاهی به القاب حضرت علی (ع) نیز بیاندازید. مشتاقانه منتظر دریافت نظرات و دیدگاههای شما هستیم…
زندگینامه امام علی
مروری بر زندگی و شهادت پنجمین امام شیعیان، امام باقر
تاریخ شهادت امام باقر (ع) برابر با هفتم ذی الحجه سال ۱۱۴ هجری قمری است. ایشان به باقر العلوم (شکافنده اسرار) مشهور بوده و در زمان عاشورا در کربلا حضور داشتند.
امام باقر (ع) دارای ملکات فاضله اخلاقی، دینی و علمی و همانند خورشیدی پر فروغ، بر سپهر دانش پرتوافکن بود به گونهای که بیشترین حدیث از آن حضرت و فرزندشان است و این بزرگترین گواه در شخصیت علمی ایشان به شمار میرود.
ا مام باقر (ع) در کربلا حضور داشت
امام محمدبن علی بن الحسين (ع)، معروف به «باقرالعلوم» است؛ بدين جهت که: دريای دانش را شکافت و اسرار علوم را آشکارا ساخت. القاب ديگری مانند شاکر، صابر و هادی نيز برای آن حضرت ذکر کردهاند که هر يک باز گو کننده صفتی از صفات آن امام بزرگوار است. کنيه امام “ابوجعفر “بود. ایشان در اول رجب و به قولی در سوم صفر سال 57 قمری در مدينه ديده به جهان گشود. امام محمد باقر (ع)، نزدیک به چهار سال از حيات جدش امام حسين (ع) و به مدت 38 سال حيات پدرش حضرت امام زينالعابدين (ع) را درك نمود و پس از شهادت پدرش امام زين العابدين(ع)، در ماه محرم سال 95 قمری، به مدت 20 سال امامت شيعيان را بر عهده گرفت و آن را با صلابت ادامه داد.
آن حضرت، در واقعه كربلا چهار ساله بود و به همراه خانوادهاش در آن واقعه حضور داشت و پس از آن، بسان ساير بازماندگان، اسير شد و در شهرهاي كوفه و دمشق و مناطق متعدد ديگر، به اسارت برده شد.
مادرش حضرت فاطمه بنتالحسن (ع) بود. بدين جهت جد پدری امام محمد باقر (ع)، امام حسين (ع) و جد مادریاش امام حسن مجتبی (ع) بود. بدين لحاظ آن حضرت را «ابن الخيرتين» و «علوّی بين علوّيين» میگفتند. زيرا وی از نژاد خاص و خالص حضرت علی (ع) و فاطمه زهرا (س) بود.
وقایع دوران زندگی امام باقر (ع)
در دوره امامت امام محمد باقر (ع) و فرزندش امام جعفر صادق (ع) مسائلی مانند انقراض امويان و بر سر کار آمدن عباسيان و پيدا شدن مشاجرات سياسی و ظهور سرداران و مدعيانی مانند ابوسلمه خلال و ابومسلم خراسانی و ديگران مطرح است، ترجمه کتابهای فلسفی و مجادلات کلامی در اين دوره پيش میآيد و عدهای از مشايخ صوفيه و زاهدان و قلندران وابسته به دستگاه خلافت پيدا میشوند.
قاضیها و متکلمانی به دلخواه مقامات رسمی و صاحبقدرتان پديد میآيند و فقه و قضاء و عقايد و کلام و اخلاق را بر طبق مصالح مراکز قدرت خلافت شرح و تفسير مینمايد و تعليمات قرآنی به ويژه مسأله امامت و ولايت را که پس از واقعه عاشورا و حماسه کربلا، افکار بسياری از حقطلبان را به حقانيت آلعلی (ع) متوجه کرده بود و پرده از چهره زشت ستمکاران اموی و دين به دنيا فروشان برداشته بود، به انحراف میکشاندند و احاديث نبوی را در بوته فراموشی قرار میدادند. برخی نيز احاديثی به نفع دستگاه حاکم جعل کرده و يا مشغول جعل بودند و يا آنها را به سود ستمکاران غاصب خلافت دگرگون مینمودند.
اينها عواملی بود بسيار خطرناک که بايد حافظان و نگهبانان دين در برابر آنها بايستند.
بدين جهت امام محمد باقر (ع) و پس از وی امام جعفر صادق (ع) از موقعيت مساعد روزگار سياسی، برای نشر تعليمات اصيل اسلامی و معارف حقه بهره جستند و دانشگاه تشيع و علوم اسلامی را پايهريزی نمودند. زيرا اين امامان بزرگوار و بعد شاگردانشان وارثان و نگهبانان حقيقی تعليمات پيامبر (ص) و ناموس و قانون عدالت بودند و میبايست به تربيت شاگردانی عالم و عامل و يارانی شايسته و فداکار دست يازند و فقه آل محمد (ص) را جمع و تدوين و تدريس کنند. به همين جهت محضر این امام بزرگوار مرکز علماء و دانشمندان و راويان حديث و خطيبان و شاعران بنام بود. در مکتب تربيتی ایشان علم و فضيلت به مردم آموخته میشد.
شهادت امام باقر (ع)
این امام بزرگوار پيش از امامتش با حكومت های معاويه بن ابیسفيان، يزيد بن معاويه، معاوية بن يزيد، عبدالله بن زبير، مروان بن حكم، عبدالملك بن مروان و وليد بن عبدالملك و در زمان امامتش با سليمان بن عبدالملك، عمر بن عبدالعزيز، يزيد بن عبدالملك و هشام بن عبدالملك معاصر بود و از اكثر آنان، رنجها و آزارهای فراوانی متحمل شد. سرانجام در عصر هشام بن عبدالملك، به دسيسه و دستور وی و مباشرت ابراهيم بن وليد، حاكم مدينه مسموم شد و در هفتم ذیالحجه سال 114 و به قولی در ربيعالاول و يا ربيعالثانی سال 114 به شهادت رسيد. بدن شريفش در كنار قبر مطهر پدرش امام زينالعابدين (ع) و قبر مطهر جد بزرگوارش امام حسن مجتبی (ع) در قبرستان بقيع به خاك سپرده شد.
شهادت امام باقر
زندگینامه امام زمان (عج) از ولادت تا غیبت
امام زمان (عج) در روز نیمه شعبان سال ۲۵۵ هجری قمری در شهر سامرا به دنیا آمد. زندگی ایشان به دلیل ترس از حاکمان وقت از همان بدو تولد در خفا و پنهانی بود. ایشان در حال حاضر در غیبت کبری به سر میبرند و به خواست خدا با ظهور امام زمان (عج) صلح جهانی را برپا خواهند کرد. در این مطلب بطور خلاصه با زندگینامه امام زمان آشنا خواهید شد.
زندگینامه امام زمان (عج) را میتوان به طور خلاصه شامل تولد، امامت، غیبت صغری، غیبت کبری و آغاز حکومت جهانی ایشان دانست. ستاره در این مقاله به اختصار به هر یک از این مراحل از زندگی امام زمان (عج) پرداخته است.
زندگینامه امام زمان (عج)
امام مهدی (عج) دوازدهمین امام شیعیان در روز ۱۵ شعبان سال ۲۵۵ یا ۲۵۶ هجری قمری در شهر سامرا که در آن زمان پایتخت خلافت معتصم عباسی بود به دنیا آمد. داستان تولد امام زمان (عج) کمی پیچیده بود و ایشان در حالی به دنیا آمد که مادر ایشان، نرجس خاتون به طور معجزه واری هیچ نشانی از بارداری در خود نداشت و همین باعث شد که دست مأموران خلیفه عباسی به ایشان نرسد.
دوران کودکی امام زمان (عج) هم در خفا و پنهانی سپری شد و تنها تعداد معدودی از یاران نزدیک امام حسن عسکری (ع) از وجود ایشان باخبر بودند.
امامت امام زمان (عج)
زمانی که معتصم عباسی امام حسن عسکری (ع) را مسموم کرد امام مهدی (عج) پنج سال بیشتر نداشت و امامت ایشان از همین سن خردسالی آغاز شد.
غیبت صغری
خلیفه عباسی در صدد بر آمده بود تا اگر فرزندی از امام حسن عسکری (ع) وجود دارد بکشد و به خیال خودش ریشه امامت را نابود کند. اما خواست خدا بر زنده ماندن ایشان بود و به همین دلیل در سال ۲۶۰ هجری قمری دوران غیبت صغری برای امام زمان (عج) آغاز شد. این غیبت تا سال ۳۲۹ هجری قمری ادامه پیدا کرد و در این مدت ۷۰ سال، امام زمان (عج) از طریق چهار نائب خود به امور مردم رسیدگی میکرد. این چهار نفر (نواب اربعه) عبارت بودند از:
- عثمان بن سعید عمروی (سال ۲۶۵ از دنیا رفت)
- محمد بن عثمان عمروی (سال ۳۰۴ از دنیا رفت)
- حسین بن روح نوبختی (سال ۳۲۶ از دنیا رفت)
- علی بن محمد سمر (سال ۳۲۹ از دنیا رفت)
شیعیان امام زمان را در طول دوران غیبت صغری «ناحیه مقدسه» نام گذاشته بودند.
غیبت کبری
دوران غیبت کبری از سال ۳۲۹ هجری قمری شروع شد و تا زمانی ادامه خواهد یافت که خداوند مصلحت بداند. در این دوران امام زمان نائب خاصی را معرفی نکردند و اداره امور مردم بر عهده نائبان عام ایشان است.
دوران حکومت امام زمان (عج)
بر اساس روایات امام زمان (عج) پس از ظهور خود بر اساس احکام اسلامی حکومت واحد جهانی را تشکیل خواهند داد و جهان را پر از عدل و داد خواهند کرد. در این زمان تعداد یاران امام زمان ۳۱۳ نفر خواهد بود.
امام صادق (ع) در این باره فرمود:
«قیام کننده از ما منصور به رعب و مؤید به نصر است. زمین از براى او در نور دیده شود و گنجهای پنهان را براى او آشکار کند. سلطنت و حکومت او شرق و غرب را فرا خواهد گرفت و خداوند منان، به دست او دین خود را بر همه دینها غالب گرداند، اگر چه مشرکان را خوش نیاید. در روى زمین هیچ خرابى باقى نماند، مگر این که آبادش کند و روح اللَّه، عیسى بن مریم از آسمان نازل شده و بر او اقتدا کند و پشت سرش نماز بخواند.»
زندگینامه امام زمان
منبع: